موضوع :

بالابلند!
بر جلوخان ِ منظرم
چون گردش ِ اطلسی ِ ابر
قدم بردار .
از هجوم ِ پرنده‌ی بی‌پناهی
چون به خانه بازآیم
پیش از آن که در بگشایم
بر تخت‌گاه ِ ایوان
جلوه‌یی کن
با رُخساری که باران و زمزمه است .
چنان کن که مجالی اَندَکَک را درخور است ،
که تبردار ِ واقعه را
دیگر
دست ِ خسته
به فرمان
نیست .

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

من به اندوه درون می اندیشم
و به آن لحظه که تو می آیی
و به آن دم که مرا می خواهی
و به آن کولی مژگان بلند
که ندانسته دلم را سد کرد
و نفهمید که با من بد کرد
من به آن لحظه فرا خوانده شدم
که سکوت است و سکوت است و سکوت
و در آن شمعی ست در حال سقوط

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

گاهی هیچ ردّی نمی ماند از قدم ها
امّا نه قدم ها کوتاه می آیند، نه راه
گاهی فقط باید
به جایِ پایِ کلماتِ حتّی نگفته در امتدادِ زمان دل بست .

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

بمون ولی به خاطر غرور خسته ام برو
برو ولی به خاطر دل شکسته ام بمون
به موندن تو عاشقم به رفتن تو مبتلا
شکسته ام ولی برو ، بریده ام ولی بیا
چه گیج حرف می زنم ، چه ساده درد می کشم
اسیر قهر و آشتی میان آب و آتشم
چه عاشقانه زیستم چه بی صدا گریستم
چه ساده با تو هستم و چه ساده بی تو نیستم
تو را نفس کشیدم و به گریه با تو ساختم
چه دیر عاشقت شدم چه دیرتر شناختم
تو با منی و بی توأم ببین چه گریه آوره
سکوت کن سکوت کن سکوت حرف آخره
ببین چه سرد و بی صدا ببین چه صاف و ساده ام
گلی که دوست داشتم به دست باد داده ام
بمون که بی تو زندگی تقاص اشتباهمه
عذاب دوست داشتنت تلافی گناهمه

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

نه از شکوفه و سبزه و گیاه
نه در روشنای ماه
نه از چرخش ماهی دریای آرام
نه در تیک تاک ساعت و سفیدی موهام
نه از شمایل بلند آفتاب
نه در خنده‌های آب
از هیچ کسی
سراغ بهار را نمی‌گیرم
عادت کرده‌ام
که نوروز را از دور تماشا کنم
و خوشبختی و سبزه را
با نگاه گره بزنم .

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو                                                                                             

موضوع :

با توام ای مهربان , حرفی بزن , چیزی بگو